1 Eylül 2011 Perşembe

"BİR DARGIN BİR BARIŞIĞIZ"


Latife/BELÇİKA


Merhabalar Rukiye Hanım. Ben 24 yaşındayım, erkek arkadaşım 29. Biz 3 sene önce tanıştık. Aynı kasabadanız. Ailemle onun ailesinin ticari anlamda alışverişleri var. Bir yaz Bodrum’da onların yazlığında tatil yaptık. Onu orada daha iyi tanıma şansım oldu.


Diğer iki yıl da çok güzel geçti, sevgi, aşk dolu ama ara sıra kavgalar oluyordu...


Ben artık resmiyete dökülsün istiyordum. Evlenme planları yapmaya başladık. O ailelere açılma konusunda adım atmadı. Ben de bu yüzden ona çok baskı yaptım.


Çok üstüne gittim, artık ben ona on adım atıyorsam o bana bir adım atıyordu.


Sonra 2011 martında bana dedi ki: “Bana biraz huzur ver, zaman istiyorum herşeyi daha aydınlık düşünmek için.” “Peki sevgin mi azaldı?” dedim. Cevabı “galiba evet” oldu.


Bir süre görüşmedik. Çok üzgün ve mutsuzdum.


Bu dönemde bir psikologa gittim, mutsuzluktan 9 kilo verdim, işe gidemedim... Anlayamıyordum ne oluyor diye? Hayallerim yıkıldı. Ve aynı kasabadan oluşumuz, ailelerin durumu bilmeleri, kafamda pek çok soru işaretine yol açtı…


Bir ay kadar sonra görüşebileceğimizi söyleyen bir mesaj attı ama bundan sonra yine bana cevap vermemeye başladı. “Yoğunum, müsait değilim” deyip geçiştiriyordu.


Birkaç hafta sonra görüştük. Çok soğuk davrandı bana, 10 kez tekrar denemeyeceğini söyledi, Ben çok ilgi istiyormuşum, bu onu bunaltmış.


O günden sonra defalarca buluşmak için sözleştik ve defalarca beni sudan bahanelerle atlattı, gelmedi… En sonunda yine atlatmak isteyince “artık gerek yok” dedim ve bir daha görüşmedik.


Haftaya cuma ben izine Türkiye’ye gidiyorum ve maalesef helalleşmedik bile… Şimdi ne yapmalıyım ben? Elimden geleni yapmaya çalıştım ama nafile...


Çok mutsuzum, uyku yok, iştah yok, konuşamıyoruz ve en kötüsü tatilim zehir olacak.


Acaba benim bitirdiğimi mi düşünüyor, bunu kabullenmek işine mi gelmiyor? Ya da benden nasıl o kadar emin olabiliyor “ben nasıl olsa bunun gönlünü alırım” diye? Çok çaresizim.


Bana yardımcı olabilir misiniz? Zaman ayırdığınız için çok ama çok teşekkür ederim.


Sevgilerimle…




Merhaba Latife Hanım. Uzun ve sarsıntılı bir ilişkiniz olmuş. Açıkçası karşı tarafın davranışları hiç güven vermiyor. İlişkilerde genellikle bir tarafın kalbi diğerine göre daha soğuktur. Bir taraf fazlaca ilgi gösterdiğinde yani sizin deyiminizle "10 adım geldiğinde", diğer taraf maalesef buna aynı şekilde karşılık vermiyor, aksine üstüne bir rahatlık geliyor ve umursamazlıklar, ihmaller başlıyor.

Bu ilginiz onu belli ki hem şımartmış hem de bunaltmış. Son zamanlardaki davranışları da bunu doğruluyor.

Bu saatten sonra bu ilişki devam etse bile hep sizin çabanızla, gözyaşınızla, sabrınızla yürüyecek. Bu da sizi çok yıpratır. Eğer sağlıklı devam etsin istiyorsanız tamamen çekilmeniz gerekir. Eğer siz çaba göstermediğinizde bitecekse, aslında çoktan bitmiştir.

Yok eğer aklı başına gelir de çaba gösterirse o zaman ilişkinizi kurtarmak için ona bir fırsat vermiş olursunuz.

Doğrusu şu ana kadar yeterince şans tanımışsınız. Kendi hayatınızın geleceğini onun keyfine bırakamazsınız. Böyle sürüncemede kalması ruhen çok yıpratıcı. Karar sizin elbette ancak ruhsağlığınız adına acilen bu ilişkiyi sonlandırıp kendi yolunuzu çizmenizi öneririm.

İlerleyen zamanda daha kötü olursanız mutlaka iyi bir psikologdan psikolojik yardım alın. Terapiler ancak uzun vadede ve düzenli devam edince sonuç verir.

Hoşçakalın.
Rukiye KARAKÖSE


Hiç yorum yok: