17 Aralık 2009 Perşembe

"EŞİMLE ÇOK MUTSUZUM!"


Nur/İstanbul

Selamlar hocam. Ben çok mutsuzum. Eşimle aram çok bozuk. 23 yaşındayım eşimle bir buçuk yıl önce evlendim. Ama telefonda tanışarak oldu ve bu benim için en büyük hata oldu. Eşimi çok seviyorum oda beni seviyor o Doğu’lu, ben Karadeniz’liyim. Aramızda kültür farkı var. Hayata bakış açımız farklı, ortak yönlerimiz yok denecek kadar az. Şu an eşim ve ailesiyle birlikte İstanbul’da oturuyoruz. Eşimin ailesinin maddi durumu iyi ama kendi evimize çıkacak kadar imkanımız yok. Aynı evde beş kişi yaşıyoruz ve ilk zamanlar bir sorun yokken evde artık büyük bir huzursuzluk var. Eşim bana karşı çok soğuk. Beni çok ihmal ediyor. Şikayet edince “beni çok bunaltıyorsun, üzerime çok geliyorsun” diyordu. Ailesinin yanında onunla yakın oturmama kızıyor, el ele tutmayı bile istemiyordu. Şimdi biraz düzeldi. “Ben evliliğe alışamadım” diyor. beni çok sevdiğini söylüyor ama benimle sanki ben üzülmeyim diye vakit geçiriyor. Cinsel hayatımız bile doğru düzgün değil. Öte yandan ailesiyle ilk zamanlar aramız çok iyiyken daha sonrabozuldu. Eşimin 25 yaşındaki erkek kardeşi bana hizmetçi gibi muamele ediyor, hakaret ediyor, en ufak bir şeyde bağırıyordu. Ben de ona karşılık veriyordum ama ailesi tartışma uzamasın diye ne derse desin “sus” diyorlardı bana. Ama tahammül edemiyordum. Ayrıcaeşimin ailesi benim giyimime, konuşmama, düzenime karışıyorlar, eleştiriyorlar, aklınca akıl veriyorlardı. Kayınvalidem eşimle arama girmeye de başladı. Psikolojim bozuldu, sürekli ağlıyorum hergün tartışma oluyor. Eşim de kayınbiraderimi uyardı ama yine devam etti. Bu durumlar eşimle aramızı daha da açtı ve eşim arada kaldı. başını alıp gitmekten bahsetmeyebaşladı. Bir yıl çocuk istemedik, tam şimdi çocuk yapmaya karar verdik, eşim çocuk istemediğini bizim evliliğimizin ne olacağının belli olmadığını söyledi. Şimdi Kayınbiraderimle bir sorun kalmadı onu uyardılar ama kayınvalidemle hala gerginiz. Eşim de ben de bu evde yaşamak istemiyoruz artık ama başka eve geçmeye de imkanımız yok. Ne olur bize yol gösterin. Bana bir şeyler yazarsanız çok sevinirim. Şimdiden çok teşekkür ederim.Merhaba, eşinizi sevdiğinizi söylüyorsunuz bu çok sevindirici. O da sizi seviyor olmalı ama belli ki ailesiyle sizin aranızda kalmış. Zorluklara rağmen evliliğinizi sürdürmek istemeniz de emek vermenizi gerektirir.
Kültür farkı evliliklerde sıkıntı yaratabilir ama normalde bu sorun karşılıklı anlayışla çözülebilir. Burada erkek tarafının fazlaca müdahil olması ve sizi değiştirip dönüştürmeye çalışması bunu büyük bir soruna dönüştürmüş. Kültür yapınız aynı bile olsa bir tarafın diğerinin giyimine, yaşam tarzına müdahale etmesi kabul edilemez. Baskı altında kaldığınız sürece bu sürtüşmeler devam edecek gibi görünüyor. İleriye dönük plan yapıp şimdi değilse de belki 6 ay belki 1 yıl içinde evinizi ayırmayı deneyin. En azından ufukta bir umut ışığı belirince şu anki duruma sabretmeniz daha kolay olacaktır.
Cinsel sorunlar yaşamanız bu durumda kaçınılmaz. Çünkü duygusal tarafımızla cinsel arzularımız birbiriyle çok yakından ilişkilidir. Duygusal gerginlikler de genelde cinsel hayata yansır ve öfke, kaygı gibi duygular, biriken sıkıntılar, dargınlıklar cinsel yaşamın kalitesini ve sıklığını etkiler. Kaldı ki kalabalık bir evdesiniz ve mahremiyet de problem olacağından kendinizi rahat hissedemeyebilirsiniz. Yani cinsellikteki problemlerinizi çözmek için önce ortamın gerilimini azaltarak işe başlamak yerinde olacaktır.
Mümkün olduğu kadar tartışma yaratacak konuları tetiklememeye çalışın, gerilim arttığı zaman mümkünse odayı değiştirin, bir şeylerle meşgul olun. Bunlar tek başına çözüm olmaz ancak en azından şimdilik evdeki gerilimi düşük tutmak adına çaba göstermek gerekir. Kötü giden bir evliliği kurtarmak için çocuk yapmak büyük hatadır. Çocuk sahibi olmak her ne kadar güzel bir olay olsa da bir bakıma aile için zor bir dönemdir. Alışılması gereken annelik- babalık rolleri, eşleri zorlayabilir, evde dengeler değişir. Her şey bir yana sizin geriliminiz ve ortamdaki problemler çocuğa da yansır ve o da sağlıksız bir şekilde büyür. Dolayısıyla çocuk sahibi olmanız için şu an uygun zaman olmayabilir.
Sürekli evde kalmamaya çalışın. Bir meslek-sanat kursuna gitmeyi ya da donanımınıza uygun bir işte çalışmayı deneyin. Böylece hem zihnen ve bedenen evdeki sıkıntıdan uzaklaşmış olursunuz hem de zamanınızı daha üretken bir şekilde değerlendirerek ayrı bir eve çıkıncaya kadar geçecek süre içinde daha iyi hissedersiniz. Huzurlu ve sağlıklı günler diliyorum.