20 Şubat 2008 Çarşamba

ÇOCUK EĞİTİMİNDE ANA BABANIN ROLÜ


Aile, toplumu meydana getiren parçaların en küçüğüdür. İnsanda kişiliğin oluşmasının en kritik dönemi aile içinde geçer. 0-6 yaş arasında kişiliğimizin neredeyse üçte ikisi oluşur. Bu dönemde çocuğun bizden gördüğü muamele, onun dünya algısını belirler. Anne ve babanın sağlıklı tutumu şunları sağlar:Çocuğa güven duygusunu aşılayarak grup içinde dengeli bir üye olmasını sağlar. Sosyalleşme için uygun bir ortam oluşturur. Çocuğun örnek alacağı davranış biçimlerini oluşturur. Ona rehberlik ederek sosyal uyum konusunda karşılaştığı zorlukları çözümler. Çocuğun yeteneklerini uyarır ve geliştirir.
Eğitilirse Ana-babalar, Eğitilmiş Doğar Tüm Çocuklar
Ana baba, çocuğun kişilik gelişiminde en etkili faktörlerdir. Çünkü insanoğlu dünyaya hiçbir şey bilmeden gelir ve canlılar içinde uzun süre bakıma ihtiyaç duyan tek varlıktır. Diğer canlılar arasında büyüme ve yetişkin olması en uzun sürendir. Bu sürede onu eğitip kişiliğini şekillendirmek mümkün olur. Bu zahmetli ve masraflı iş, ancak içimizde oluşan ana-babalık şefkati ile yapılabilir.
Ailenin temeli sevgi, güven, bağlılık ve karşılıklı anlayışa dayanır. Bu yüzden normal aile ortamı, çocuk için en elverişli çevredir. Çocuk ilk duyum ve algılarını, alışkanlıklarını, burada edindiğinden hem zihinsel hem de ahlaki gelişimi bakımından ana baba çok etkilidir.
Çocuk dış dünyayı ancak, kendine tanınan fırsatlar ölçüsünde algılar ve keşfeder. Bizim açtığımız pencereden etrafını keşfeder.
Anne-baba şunu bilmeli:
* Çocuk zeka ve kişilik özellikleriyle diğer çocuklardan hatta kardeşlerinden farklı, kendine özgü bağımsız bir bireydir.
* Destekleyici yaklaşımı seçen ve ikna yoluyla denetleyen ailenin çocuğu ana-babanın, duygu, düşünce ve beklentilerini neden-sonuçlarıyla bilir.
* Çocuk hem seçimlerinde özgürdür, hem de ana-babasına danışabilir.
* Yetişkin-yetişkin ilişkisine benzer.
*Olumlu ana-baba tutarlı ve kararlıdır.
*Bu ortamda çocuk ana-babasının beklentisinin ne olacağını da bilir, aşağılanıp alay edilmeyeceğini de…
*Çocuğun sağlıklı ruhsal gelişimi için verebileceğimiz iki önemli hediye var: “Sevgi” ve “zaman”.
Anababalık hem dünyanın en zahmetli işlerindendir, hem de büyük sorumluluğuna rağmen en zevkli meşguliyettir. Bu büyük ve kutsal sorumluluğumuzun farkında olmalı, onları dünyaya hazırladığımızın bilinciyle yaklaşmalıyız evlatlarımıza…